- Technologia budowania
- Etapy realizacji
- Materiały i narzędzia
- Ochrona drewna
- Architektura ogrodowa
- Słownik pojęć
Reklama
Teczka projektów
Technologia szkieletowa
Najbardziej znaną zaletą domów szkieletowych jest energooszczędność, dzięki zastosowaniu wielowarstwowej konstrukcji. Ściany, dach, fundament składają się z warstwy termiczno – akustyczna, ocieplająco – wygłuszająca (od środka), wielkoformatowa płyta konstrukcyjna OSB, oraz paraizolacyjna (od wewnątrz) przy zastosowaniu wełny mineralnej. Podstawę domu szkieletowego stanowi oczywiście szkielet, montowany z suchego drewna, stanowiący bardzo sztywną i trwałą konstrukcję.
Sposób budowy
Najbardziej odpowiedzialną i pracochłonną częścią domu jest fundament. Domy szkieletowe są kilkakrotnie lżejsze niż domy w technologii tradycyjnej, przez co nie wymagają masywnego fundamentu, co obniża ich koszt i skraca termin budowy. Fundament może być wykonany zarówno jako monolit, lub jako konstrukcja słupowa. Pod względem nakładów na materiały i pracochłonności ściany szkieletowe są najbardziej ekonomiczne. Wymagają 2 razy mniej drewna niż ściany z bali, a przy zastosowaniu skutecznego ocieplenia są od nich tyleż samo razy lżejsze. Ściany szkieletowe nie poddają się osiadaniu i mogą być wykończone zaraz po ich ustawieniu.
szkielet lekki - „kanadyjczyk”
Technologia szkieletowa”, która często jest w Polsce kojarzona z technologią kanadyjską. Dotarła do Polski jako pierwsza stanowiąc alternatywę dla budownictwa murowanego. W swoich założeniach technologia kanadyjska opiera się na przygotowaniu już na placu budowy właśnie szkieletu drewnianego i potem stopniowe obudowywanie. go kolejnymi warstwami – ocieplającymi, konstrukcyjnymi czy wykończeniowymi.
Wszystkie elementy konstrukcyjne budynku – słupki ścian, podwaliny i oczepy, belki stropowe, a także elementy konstrukcji dachu mają jednakową grubość. Zazwyczaj oscylują w granicy 4 cm. Na słupki ścian zewnętrznych stosuje się elementy o szerokości ok. 14 cm a na ścianki wewnętrzne 6 lub 9 cm. Wysokość belek przyjmuję się w zależności od rozpiętości stropu. Rozstaw wszystkich elementów konstrukcyjnych wynosi 40 cm dla ścian nośnych a 60 cm dla słupków ścian parteru i dachu.
Warstwy w ścianie zewnętrznej (od wewnątrz budynku):
- płyta gipsowo-kartonowa o grubości 12,5 mm
- folia paraizolacyjna polietylowana o grubości 0,15 mm
- konstrukcja drewniana o grubości 140 mm wypełniona izolacja cieplną
- płyta wiórowa OSB o grubości 12 mm
- wiatroizolacyjna folia polipropylenowa
- zewnętrzna warstwa (styropian lub wełna) o dowolnej grubości pokryta tynkiem lub klinkierem elewacyjnym
szkielet ciężki
- technologia niemiecka - zasadnicza różnica to przekrój elementów konstrukcji drewna. Mają one grubość 50 lub 60 mm. Szerokość i wysokość poszczególnych elementów jest bardzo zbliżona.
- technologia skandynawska – zwiększona jest grubość ścian zewnętrznych. Oscyluje ona w granicach 22-24 cm, dlatego słupki ścian nie są wykonane z drewna litego, lecz z dwóch elementów pionowych połączonych przewiązkami, tworząc małą kratownicę.
Układ warstw ścian zewnętrznych dla szkieletu ciężkiego pozostaje taki sam jak dla szkieletu lekkiego.







