Technologia ryglowa

Budownictwo ryglowe to połączenie konstrukcji drewnianej oraz elementów wypełnionych murem ceglanym, Tą technologię określa się jako „mur pruski” lub szachulcową . Technologia ta pojawiła się już w średniowieczu, w Polsce była bardzo popularna zwłaszcza na terenach północnych. Niestety ze względu na wysoki współczynnik przewodności ciepła nie są jeż tak popularne.

Sposób budowy
Konstrukcję nośną stanowi szkielet drewniany o elementach przekroju 140x140 mm lub 160x160. Przestrzeń między elementami szkieletu jest wypełniona materiałem niekonstrukcyjnym, jak mieszanina słomy, gliny i odpadów drzewnych, bądź też cegłą. Wypełnienie pełni funkcję stabilizującą i usztywniającą. Głównymi elementami szkieletu nośnego są belki poziome – podwaliny i oczepy, między którymi są rozpięte belki pionowe – słupy. Dla przejęcia sił poziomych jest konieczne kratowanie, tworzące nieodkształcalne pola trójkątne.

Rozpoznawalnym elementem tej technologii jest jej wizualny aspekt, którym jest siatka konstrukcyjna z pól kwadratowych i prostokątnych oraz z elementów przekątnych. Ze względy na zachowanie elewacji, ocieplenie ścian wykonuje się po wewnętrznej stronie domu.

Popularnym rozwiązaniem okazuje się być technologia imitująca konstrukcję ryglową. Na pełnej ścianie murowanej lub lekkiej konstrukcji szkieletowej. Wówczas pola między